44. GÜN “MASKE DÜŞTÜ”

S c r o l l D o w n

Maske düştü. Ağlarken gülen suratlar bir önceki titrememde boş bir heyecana kapılıp kaçtılar. Yalnız olmamam gereken tek günde yalnızım. Aklımı parçaladım vurup salonun ortasına, üstünde yürüyorum. Ayaklarıma batıyor hatıraları başkalarının. Kafamda yaşayan başkalarının.

Benimkiler unutulalı oldu bir kaç sene.

Gözlerim ağır, kapanıyor. Kapanan gözlere bakıyorum kendi gözlerimle. Yukarıdan bakıyorum kendi gözlerime. Bu odaya, bu eve, bu sokağa, bu dünyaya ve bu hayata yukarıdan bakıyorum. Aynı hızla iğreniyorum hepsinden. Midem bulanıyor saçma sapan iyi niyetlerimi gördükçe. Aynaya umutla baktığım her güne lanet ediyorum. Öğürmemek için kendimi zor tutuyorum. Yukarıdan baktıkça daha acımasız oluyorum hepsine.

Neyse ki sıra bize geliyor. Sana ve bana. Artık vaktidir sakinleşmenin. Görmeye çalışmadığımız, görmekten korktuğumuz ne varsa onları görüyorum. 3. Sınıf bir bar balkonunda gözlerime baktığını görüyorum ellerimi tutarken. Bunu kendi gözlerimle görüyorum. Görmesem inanmam. Bir elin beni tutarken bir elinde bulut bulut sigaran. İki kelimede bir dudaklarınla boyuyorsun kırmızıya lüle taşı ağızlığı. İki kelimede bir ben yutkunuyorum. İki kelimede bir kadeh boşalıyor. İki kelimede bir biz ölüyoruz. İki kelimede bir biz doğuyoruz. Hazır.

Neyse ki olamıyoruz…

Bana kalsa olacağız. Bak burdan görüyorum. Ama bırakmıyor yakanı geçmişim. Sana kalsa yine olacağız. Ama bırakmıyor yakamı geçmişin. Zor tutuyorsun kendini ağlamamak için. Tek bir soru var aklında. Sorarsan cevap vereceğimden korkuyorsun, soramıyorsun. Sonunu bildiğin her kitabı okumak gibi geliyor iki kelimede bir. Biliyorsun, görüyorum, ama değiştiremiyorsun. Güneş, uzak bir ufukta tüm bunlardan habersiz, sakin batıyor. Kızgınlığı yolcu, kızıllığı camlarda binbir palet. Keşke diyorum ağlasa. Şimşek şimşek vursa sesi. Masayı ikiye bölse. Keşke bağırsa!

Sesinin çarptığı menekşeler titriyor. Devriliyor çiçeklik, çiçekler ani, savunmasız devriliyor. Tutuyorum ellerinden, senin değil, menekşenin ellerinden, tutuyorum. Tutup kaldırmak istiyorum. Elleri yok! Organları olmaz mı menekşelerin? Olmasa nasıl titresin. Kalbi mesela… Elimi titreyen ellerinde buluyorum. İçimden ona kadar saymak istiyorum. Ona kadar ve sona kadar. Bitsin istiyorum, dinelim istiyorum.

Bitmiyor oysa! Baktığım gökten yere iniyorum. Sen yoksun! Lanet olsun! Ellerim yok. Yok yaşadıklarımız, ezberim yok! Kapanan gözlerimden biliyorum, sabahımız yok!  Bitmiyor… Bitmiyor ihtimaller, bitmiyor belkiler, bitmiyor keşkeler. Bitmeyecek de!

izmir escort antalya escort antalya escort antalya escort

Best of turkish Hack forumu visit us.

Online Hack haber Oku